Աշնանն անտառում

Մի անգամ հայրիկիս հետ մեկնեցի պապիկիս ծննդավայր՝ բարձր֊լեռնային հովտում տեղակայված գեղատեսիլ մի բնակավայր, որը գտնվում էր գեղեցիկ, ցրտադիմացկուն ծառերով անտառի եզրին։ Այնտեղ ես շատ հետաքրքիր օրեր անցկացրեցի։ Ես շատ շուտ ծանոթացա տեղի երեխաների հետ, որոնք իրենց օրվա ամբողջ ժամանակը տարբեր օգտակար բաներ էին անում։ Ես միացա նրանց և հաջորդ օրը արդեն նրանց հետ անտառ գնացի։ Մենք զինված էինք ամուր փայտերով և պարաներով, ունեիք պարկեր մեր ավարը տուն բերելու համար։ Ճանապարհին ես պարզեցի, որ վայրի տանձ էնք հավաքելու, սակայն տեղ հասնելով ես ոչ մի տանձ չտեսա։ Ծառերի վրա միայն փոքր խնձորներիկներ էին։ Մենք գործի անցանք։ Բոլորը գիտեին իրենց անելիքը, բացի ինձանից։ Երկու պարան փռեցինք և փայտերը արագ կապեցինք հատուկ տեղերով ու ստացանք աստիճան։ Եվս մեկ պարան նետեցինք ծառի հակառակ կողմը ու դրա միջոցով աստիճանը բարձրացրինք ծառի վրա։ Պարանի ծայրը ամուր կապեցինք մոտիկ ծառին ու ամենաճարպիկին ոգնեցինք որ բարձրանա։ Քանի որ գիշերները ցուրտ էր լինում, այդ տանձիկները ճարպիկի օգնությամբ հեշտությանբ թափվում էին գետնին, իսկ մենք հավաքում ու լցնում էինք պարկերը։ Այսպես մենք միասին շատ հեշտությամբ մի մեծ գործ արեցինք։

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s